home > column.php?nr=21114&stuurdoor

Column

 
 

Dragende gemeenschap zijn

Sinds hun ontstaan in respectievelijk 1984 en 1988, zijn de Doopsgezinde Gemeente Almere (DGA)1 en Inloophuis De Ruimte2 sterk naar elkaar toe gegroeid. Vooral de afgelopen jaren is er actief gezocht naar mogelijkheden om intensiever samen te werken. Toen ik afgelopen november voor mijn studie3 een onderzoekje moest doen naar de morele ruimte binnen een organisatie leek het me zinvol om dat onderzoekje aan te sluiten bij deze zoektocht. Welke waarden spelen er mee in dit zoekproces? En welke waarden kunnen als leidraad dienen bij het ontwikkelen van beleid voor de toekomst? Ik wilde binnen DGA en inloophuis de stemming peilen t.a.v. een nauwere samenwerking en deze stemmingen onderling vergelijken. Om op basis van de bevindingen aanbevelingen te doen voor de toekomst. Het onderzoekje leverde een aantal inzichten op die de moeite waard lijken om verder uit te diepen. Één daarvan betreft het soort gemeenschap dat we zouden willen vormen of zijn.

Bij het peilen en vergelijken van de stemmingen ben ik uitgegaan van drie groepen belanghebbenden: leden (van de DGA)4, medewerkers (van De Ruimte), en bezoekers (van De Ruimte)5. Één van de inzichten die met het onderzoek zijn verkregen, is dat de tijd rijp lijkt voor meer contact dan er nu is. Mensen zijn nieuwsgierig naar elkaar en verwachten iets goeds van meer contact. Twee evenementen hebben die nieuwsgierigheid extra aangewakkerd. Twee jaar geleden bracht het Vermaningspad een grote groep doopsgezinden naar Almere en De Ruimte. Dat leverde wederzijds inspirerende ontmoetingen op en liet goede herinneringen na bij de medewerkers en bezoekers van De Ruimte. Menig keer klonk het: "Wat een aardige mensen, die doopsgezinden!" Zo'n tweede evenement vol positieve ontmoetingen was de jubileumconferentie van De Ruimte die afgelopen november werd georganiseerd. De conferentie bracht (opnieuw) veel enthousiaste en betrokken mensen bij elkaar en vrijwilligers vanuit De Ruimte en de DGA hebben daarbij nauw samengewerkt, naar beide tevredenheid. Dat alles smaakt naar meer.

In de zoektocht naar nauwere samenwerking, is binnen de DGA de laatste jaren gewerkt met het beeld van twee zelfstandige partners die verliefd zijn geworden, zich hebben verloofd en nu nadenken over de huwelijkse voorwaarden. Dit beeld hielp om het toenaderingsproces boven het zakelijke uit te tillen. Maar tijdens de gemeenteavond op 29 januari jl. bleek dat dit beeld haar grens heeft bereikt. Want je kunt wel willen trouwen, maar je moet ook weten hoe je daarna samen wilt leven. Wat komt er na de huwelijkse voorwaarden? In hoeverre wil je wel of niet in gemeenschap van goederen trouwen? Hoe richt je je huishouden in? En in de feitelijke situatie van DGA en inloophuis speelt nog iets anders mee dat moeilijk onder het beeld van twee verloofden valt te scharen: er is een grotere groep van onderling zeer verschillende mensen betrokken bij het toenaderingsproces. Een deel van die mensen kiest er bewust voor lid te zijn van een geloofsgemeenschap. Een ander deel van de mensen is niet lid van een geloofsgemeenschap en deels ook niet gelovig. Kunnen al deze verschillende mensen deel uitmaken van dezelfde gemeenschap? En zo ja, hoe dan?

Tijdens de gemeenteavond riep het gesprek bij Jaap6 een beeld op dat Henri Nouwen aanreikt over leven in gemeenschap. Nouwen stelt dat ieder mens een geliefd kind van God is. God had ons al lief nog voordat we groeiden in de buik van onze moeder, zegt Nouwen. God heeft ons gewenst en houdt onvoorwaardelijk van ons. Onverschillig wat we doen, wat anderen van ons vinden, wat we hebben. Voor God zijn we op de eerste plaats geliefde zonen en dochters. Die liefde spreekt in ons en zegt ons hoe te leven. Vanuit die liefde in ons kunnen we contact maken met die liefde in anderen. Door dat te doen bouwen we samen aan gemeenschap, aan een plaats van liefde, aan een gastvrije plek waarmee we de wereld kunnen dienen7.
Voor Nouwen begint samenleven met anderen met luisteren naar God. Hij noemt drie manieren waarop je de stem kunt ontdekken die je 'de geliefde' noemt: door bezinning, door gemeenschap, en door bediening (van de wereld). Bezinning is voor Nouwen het startpunt. Wanneer we ons afvragen wie we zijn, moeten we niet kijken naar wat we doen, naar wat anderen van ons vinden, of wat we hebben. We moeten in de eerste plaats kijken naar die eerste liefde van God voor onszelf. En we moeten die liefde opeisen, steeds opnieuw. Als dat lukt, dan zal die liefde in ons ook zichtbaar worden voor anderen. Dan zullen anderen contact willen maken met die liefde en kunnen we samen dienstbaar worden aan de wereld.

Ik vind Nouwen's woorden wijs en inspirerend. Ik denk dat ze als geroepen komen in deze fase van onze zoektocht. Bij het voortgaande nadenken over nauwere samenwerking moeten we naar mijn idee vooral focussen op de liefde die in ons is en die we gemeenschappelijk hebben, ook met degenen die zeggen niet in God te geloven.
Ik geloof in God en ik heb daar een bepaald beeld bij. God is mijn antwoord op de vraag waarom ik hier ben. In navolging van Nouwen wil ik op de vraag wie ik ben graag antwoorden: "ik ben een geliefde dochter van God".
Ik denk dat mensen die niet in God geloven altijd in iets geloven. Ook zij die zeggen in niets te geloven, moeten met hun leven antwoord geven op de vragen waarom ze hier zijn, en wie ze zijn. Of ze hetgeen/Degene waarin ze geloven nu God noemen of niet, ik hoop dat het liefdevol is en hen vanuit hun diepste zijn bevestigt in hun bestaan. Dat vanuit hun diepste wezen een stem, een bron, een geheim, een vermoeden doorklinkt die/dat zegt: "Jij bent gewenst, jij bent geliefd."
Ik hoop dat die liefde die in ieder van ons is, de ingang mag zijn tot het vormen van een leven scheppende gemeenschap. Dan hoeven we geen veilige en gastvrije plek meer te bouwen. Dan zijn we dat zelf geworden. Een plek waar niemand wordt geknecht en iedereen kan schuilen.

Uit het onderzoekje komt naar voren dat de leden graag een dragende gemeenschap willen vormen en daarbij behoefte hebben aan 'eigen ruimte' om de gedeelde inspiratie levend te houden. Medewerkers en bezoekers van De Ruimte willen helpen een dergelijke gemeenschap te vormen. Ze zijn nieuwsgierig naar de leden en soms naar wat hen inspireert. Ook de bezoekers en de medewerkers hebben behoefte aan 'eigen ruimte'. Ze hopen op acceptatie van verschillen. Ze verwachten dat nauwere samenwerking gepaard zal gaan met dezelfde ruimte voor hun (eventuele) anders zijn als tot nu toe het geval was. "Dat is immers doopsgezind zijn? Vrij in het (christelijk) geloven?"
Ik denk dat wat leden, bezoekers en medewerkers hopen goed te combineren is, dat alle betrokkenen meer voor elkaar kunnen betekenen dan tot nu toe het geval is. We kunnen meer dingen samen doen en we blijven dingen apart doen. Wat ons verbindt is de behoefte samen een dak te vormen voor wie een thuis zoekt, voor wie gemeenschap wenst. Vanuit liefde. Vanuit het besef dat ieder van ons gewenst is en geliefd. Onvoorwaardelijk en in het vertrouwen dat het licht van die liefde ons een weg zal wijzen. We zijn er voor elkaar en met elkaar. Ieder van ons welkom zoals we zijn. Als dat lukt bouwen we niet alleen aan gemeenschap, dan zijn we gemeenschap geworden.


Voetnoten

  1. De Doopsgezinde Gemeente Almere is opgericht in maart 2001 en komt voort uit een oorspronkelijk in 1984 begonnen gesprekskring voor doopsgezinden en remonstranten in Almere.
  2.  Inloophuis De Ruimte is in december 1988 opgezet als rechtstreeks project van de doopsgezinde zending (DZ) en is sinds 1999 een zelfstandige stichting met een doopsgezinde identiteit.
  3.  Sinds september 2014 volg ik de opleiding tot proponent aan het Doopsgezind Seminarium. Hiervoor volg ik aan de Vrije Universiteit Amsterdam, faculteit der godgeleerdheid, de master Theology & Religious Studies, specialisatie Leadership. Het onderzoekje was een opdracht voor het vak Leadership2 Waardengedreven Leiderschap.
  4.  Dit betreft leden en belangstellenden zoals aanwezig waren bij de DGA gemeente-avond op 22 oktober 2014.
  5.  Tussen deze drie groepen is enige overlap. Sommige leden zijn ook medewerker en/of bezoeker van De Ruimte. Sommige medewerkers zijn ook bezoekers.
  6.  Dit was Jaap de Graaff, lid van de DGA en tevens bestuurslid van het inloophuis.
  7.  Henri Nouwen heeft een aantal preken gehouden over het thema 'geliefde zoon en dochter van God zijn'. 
    Zie bijvoorbeeld op YouTube: 
    https://www.youtube.com/watch?v=JCwy4OqxWNw (1 van 3), 
    https://www.youtube.com/watch?v=naCvCZ2Bv00 (2 van 3),
    https://www.youtube.com/watch?v=tSLlCbMT7d0 (3 van 3, inzake gemeenschap).


Terug

  Meer informatie   Facebook   ANBI-register Inloophuis De Ruimte
 
  contact maandblad sitemap
  routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
  veelgestelde vragen inloggen  colofon
     
   
  © 2019 Doopsgezind.nl